การเปลี่ยนผู้จัดการทีมได้ผลสำหรับสโมสรในพรีเมียร์ลีกหรือไม่? การเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีมที่เลวร้ายที่สุดไม่ใช่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด_มอยส์_ฟอเรสต์_แชมเปียนส์ลีก
10 มกราคม: พรีเมียร์ลีกกำลังเข้าสู่ช่วงที่มีความมั่นคงในการบริหารจัดการทีมในระดับหนึ่ง มีตัวอย่างมากมายที่แสดงให้เห็นว่าการปลดผู้จัดการทีมไม่เพียงแต่ต้องจ่ายเงินชดเชยจำนวนมากให้กับสโมสรเท่านั้น แต่ยังไม่สามารถปรับปรุงโชคชะตาของทีมได้อีกด้วย ซึ่งมักนำไปสู่การเสื่อมถอยของผลงาน
การเปลี่ยนผู้จัดการเคยเหมือนกับการเปลี่ยนใบมีด แต่ตอนนี้มันเหมือนกับการเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง
ในโลกนี้ไม่มีคำว่า "ถ้า"
แต่หากซัลลิแวนแสดงเหตุผลมากกว่านี้สักหน่อย ด้วยการสนับสนุนอำนาจการจัดการของมอยส์และแต่งตั้งผู้อำนวยการกีฬาที่ได้รับการอนุมัติจากเขา พวกเขาอาจจะร่วมกันกำจัดผู้เล่นที่ไม่จำเป็นออกจากทีมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำการเซ็นสัญญาอย่างรอบคอบ และเวสต์แฮมอาจจะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีกติดต่อกัน คว้าถ้วยรางวัลที่สอง และอาจกลับสู่ยูโรปาลีกได้อีกด้วย! และตอนนี้? เวสต์แฮมกำลังอยู่บนขอบเหวของการตกชั้น
หากมารินากิสแสดงความเผด็จการของเจ้าของทีมให้น้อยลงแม้เพียงเล็กน้อย ละเว้นจากการนำเอดูเข้ามาข่มขู่ และให้นูโน่บริหารทีมฟอเรสต์อย่างมั่นคง ทีมอาจจะยังสามารถฝ่าฟันเข้าสู่ยูโรปาลีกในฤดูกาลนี้ได้ แม้ว่าตำแหน่งในแชมเปียนส์ลีกจะดูเป็นเป้าหมายที่เกินเอื้อมก็ตามตอนนี้? ฟอเรสต์กำลังเผชิญกับภัยคุกคามจากการตกชั้น การเปลี่ยนแปลงหลังยุคของโพสเตโคกลูไม่ได้นำมาซึ่งการปรับปรุงใดๆ และการแต่งตั้งฌอน ไดช์ก็ไม่ได้ส่งผลลัพธ์ที่ดีขึ้นเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่าเนื่องจากความดื้อรั้นของมารินากิส ทำให้ฟอเรสต์กลายเป็นตัวอย่างที่เลวร้ายที่สุดของการเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีมในพรีเมียร์ลีก
บางสโมสรอาจประสบปัญหาเชิงระบบภายในโครงสร้างของตนเองจริง ๆ แต่เจ้าของทีมกลับปฏิเสธที่จะยอมรับข้อเท็จจริงนี้ และเลือกที่จะโยนความผิดให้กับหัวหน้าโค้ชแทน เมื่อทีมต้องเผชิญกับผลงานที่แพ้ติดต่อกันอย่างไม่หยุดยั้ง ก็แทบไม่มีทางเลือกอื่นเหลืออยู่เลย ที่จริงแล้ว การตัดสินใจของวูล์ฟส์ในการปลดแกรี่ โอ'นีล และแต่งตั้งเปเรยร่าเข้ามาแทน ถือเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ การแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดส์เข้ามาช่วยทีมก็เพียงทำให้สถานการณ์ดีขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น และสุดท้ายเขาก็ไม่อาจหยุดยั้งชะตากรรมการตกชั้นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของทีมได้
ผู้จัดการหลายคนต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเมื่อเลือกนายจ้างใหม่ โทมัส แฟรงค์ได้ตัดสินใจผิดพลาดโดยเข้าใจผิดว่าท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์เป็นสโมสรชั้นนำ ทั้งสองสโมสรตั้งอยู่ในลอนดอน แต่เขารู้สึกสบายใจมากกว่าที่เบรนท์ฟอร์ดมาก การทนทุกข์ทรมานที่สเปอร์สคุ้มค่าจริงหรือ? แน่นอนว่าแฟรงค์เป็นชาวเดนมาร์ก แต่หากเขาสร้างมิตรภาพกับชาวอังกฤษมากขึ้นซึ่งอาจเปิดเผยการทำงานภายในที่แท้จริงของสโมสร เขาคงไม่มาที่นี่อย่างแน่นอน
ทุกคนกำลังหัวเราะเยาะยูไนเต็ด ตั้งแต่รัตคลิฟฟ์เข้ามาบริหาร มันก็กลายเป็นเรื่องตลกจริงๆ ไม่แปลกที่แฟนบอลยูไนเต็ดจะเรียกท่านลอร์ดรัตคลิฟฟ์ว่าเป็นตัวตลก - เขากำลังเปลี่ยนสโมสรให้กลายเป็นคณะละครสัตว์ผู้จัดการทุกคนที่มาที่นี่เป็นเพียงแขกรับเชิญชั่วคราวในละครสัตว์นี้เท่านั้น หลังจบฟุตบอลโลก โค้ชระดับท็อปบางคนอาจพิจารณาหวนคืนสู่การคุมทีมสโมสร แต่ อันเชล็อตติ, โปเช็ตติโน่, ทูเคิล – พวกเขาล้วนเป็นผู้บริหารที่ฉลาดหลักแหลม หลังจากการพูดคุยเรื่องกลยุทธ์กับเซอร์จิมแล้ว ใครจะกล้าเสี่ยงรับตำแหน่งนี้?
คริสตัล พาเลซ, ฟูแล่ม และบอร์นมัธ อาจต้องสูญเสียผู้จัดการทีมของพวกเขาไป แต่พวกเขาก็ทราบดีว่าการเปลี่ยนโค้ชจะทำให้ทีมของพวกเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากที่ยาวนาน
ทีมเดียวที่แสดงให้เห็นถึงการปรับปรุงหลังการเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีมคือเอฟเวอร์ตัน แต่นี่เป็นข้อยกเว้น พวกเขาได้นำเดวิด มอยส์กลับมา ซึ่งมีความผูกพันลึกซึ้งกับสโมสร ผู้สนับสนุนและสื่อต่างสนับสนุนเขา เจ้าของสโมสรได้เปลี่ยนไป และสภาพแวดล้อมในการทำงานก็เป็นไปในทางที่ดี
ทุกสายตาจะหันไปมองเชลซีในตอนนี้ การเซ็นสัญญาหกปีกับรอสเซลินีเป็นการบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นอย่างชัดเจนบางทีนี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่น่าหวังสำหรับการกลับมาสู่จุดสูงสุดอย่างค่อยเป็นค่อยไปของเชลซี สโมสรได้นำผู้จัดการทีมหนุ่มที่มีความสามารถและทะเยอทะยานเข้ามา ซึ่งพวกเขาจะร่วมกันวางกลยุทธ์ระยะยาว ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหมดไปด้วยกันจนกว่าจะได้ชูถ้วยพรีเมียร์ลีก แต่คุณจะมั่นใจได้อย่างไรว่าคุณได้พบคนที่เหมาะสมกับงานนี้แล้ว? มาร์เรสก้าเคยทำให้เอกบาลีและโปลีรู้สึกว่าพวกเขาตัดสินใจถูกต้องเช่นกัน
จากกรณีตัวอย่างเหล่านี้ และด้วยการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกที่ทวีความดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ลิเวอร์พูลจะไม่ปลดสล็อทออกจากตำแหน่ง แม้ว่าผลงานและผลการแข่งขันของทีมจะต่ำกว่าความคาดหวังชั่วคราวก็ตาม เช่นเดียวกับนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ที่จะไม่เปลี่ยนตัวเอ็ดดี้ ฮาว
ผมเชื่อว่าฤดูกาลนี้เป็นของอาร์เซนอลและมิเกล อาร์เตต้า แต่ถ้า – และผมเน้นว่าถ้า – อาร์เซนอลพลาดท่าและไม่สามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกได้ อาร์เตต้าก็ต้องถูกแทนที่ เขาได้รับโอกาสมาแล้วหกหรือเจ็ดปี ในช่วงเวลานี้ สโมสรมียอดใช้จ่ายสุทธิในการซื้อขายนักเตะเป็นอันดับสองของพรีเมียร์ลีก แซงหน้าแมนเชสเตอร์ ซิตี้ และลิเวอร์พูล (โดยแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเป็นอันดับหนึ่ง) ถึงเวลาแล้วที่การลงทุนนี้ต้องเห็นผลตอบแทน