ความเฉื่อยชาของเบรนท์ฟอร์ดและความไม่ใส่ใจของท็อตแนมมาบรรจบกันในเกมที่น่าเบื่อในวันปีใหม่ที่สนามคอมมิวนิตี้ สเตเดียม
ในวันปีใหม่ อากาศหนาวเย็นอย่างรุนแรง ที่สนามชุมชน Get-Ahead การแข่งขันรู้สึกเหมือนกับอุณหภูมิ เมื่อคิดดูแล้ว มันเป็นเวลา 78 ปีแล้วที่เบรนท์ฟอร์ดเอาชนะท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ในบ้านได้ หลังจากดูการแข่งขันที่น่าเบื่อนี้ที่ทำให้คนอยากออกไปก่อนเวลา ฉันสามารถพูดได้เพียงว่าสิ่งในรายการความปรารถนาจะต้องรอไปก่อนในตอนนี้
การแข่งขันที่เรียกว่า 'แฟรงค์ดาร์บี้' นี้ไม่เคยมีชะตากรรมที่จะอยู่ในความทรงจำของใครนานนัก โธมัส แฟรงค์ เผชิญหน้ากับอดีตตัวเอง หรือจะพูดให้ถูกก็คืออดีตทีมของเขา สภาพอากาศที่หนาวเหน็บดูเหมือนจะดูดกลืนชีวิตที่เหลืออยู่น้อยนิดจากการแข่งขันที่ไร้สีสันอยู่แล้ว
พูดตามตรง เบรนท์ฟอร์ดเป็นทีมที่ดีกว่า แต่ก็แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถเจาะแนวรับที่ดูเหมือนจะจัดระเบียบได้ดีของท็อตแน่มได้อย่างแท้จริง สำหรับทีมเยือน สเปอร์สดูเหมือนจะพอใจที่จะใช้แนวทางเชิงรับเป็นส่วนใหญ่ของเกม โดยให้ความสำคัญกับการป้องกันเหนือสิ่งอื่นใด กลยุทธ์นี้พิสูจน์แล้วว่าได้ผลในชัยชนะ 1-0 ที่คริสตัล พาเลซเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่การจะทำซ้ำผลการแข่งขันนั้นในวันนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ห่างไกล
เสียงตะโกนว่า "น่าเบื่อ น่าเบื่อ สเปอร์ส" ดังขึ้นหลายครั้งรอบสนาม น่าสนใจที่เสียงเหล่านี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในกลุ่มแฟนบอลของเบรนท์ฟอร์ดเท่านั้น แม้แต่แฟนบอลทีมเยือนก็ร่วมตะโกนด้วย เมื่อแฟนบอลของคุณเองทนดูไม่ได้ มันบ่งบอกได้มากถึงความน่าเบื่อของเกมที่เกิดขึ้น
การแข่งขันจบลงด้วยผลเสมอระหว่างแฟรงค์ทั้งสองคน ทั้งอดีตและปัจจุบัน
ก่อนเริ่มการแข่งขัน อดีตผู้จัดการทีม "เดอะ บีส์" ก้าวลงสู่สนามด้วยความเขินอายเล็กน้อยเพื่อทักทายแฟนบอลที่เคยเชียร์เขา เสียงปรบมือกระจัดกระจายดังขึ้น หลังจากที่ได้ชมเขาจากข้างสนามมาหลายปี มันรู้สึกแปลกประหลาดไม่น้อยที่ตอนนี้ได้เห็นเขายืนอยู่ในม้านั่งสำรองของทีมเยือนหลังจากที่เคยนำทีมใหม่ของเขาเอาชนะอดีตต้นสังกัดเก่ามาแล้ว เขาก็สามารถนับว่าตัวเองพอใจในระดับหนึ่งกับการเก็บหนึ่งแต้มที่เกตาเฟ่ อย่างไรก็ตาม แนวทางที่ระมัดระวังในค่ำคืนนี้ ซึ่งให้ความสำคัญกับความปลอดภัยเหนือสิ่งอื่นใด ดูเหมือนจะไม่ได้ทำให้เขาได้รับแฟนบอลหน้าใหม่เพิ่มมากนัก เมื่อเสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้น เสียงพึมพำของความไม่พอใจก็ดังขึ้นอย่างชัดเจนจากอัฒจันทร์
การแข่งขันไม่ได้ปราศจากเหตุการณ์โดยสิ้นเชิง เมื่อเควิน ชาเด ทำให้เกิดความรู้สึกชั่วครู่ว่าความตึงเครียดอาจถูกทำลายลงได้ ในจังหวะการโจมตีจากลูกเตะมุม เขาฉวยโอกาสจากความผิดพลาดของวิคาริโอในการรับบอลและจิ้มบอลเข้าประตูจากระยะเพียงหลาเดียว น่าเสียดายที่ผู้เล่นชาวเยอรมันรายนี้อยู่ในตำแหน่งล้ำหน้าอย่างชัดเจน นอกเหนือจากนั้น ครึ่งแรกทั้งหมดเต็มไปด้วยความน่าเบื่อและไร้จุดเด่นอย่างสิ้นเชิง
ครึ่งหลังมีการปรับปรุงเล็กน้อย โดยจอร์แดน เฮนเดอร์สันส่งบอลข้ามอย่างแม่นยำให้วิตาลี ยาเนิร์ต แต่ลูกโหม่งของเขาถูกวิคาริโอปฏิเสธไมเคิล คาโยเด ขับรถเข้าไปในเขตโทษด้วยการเลี้ยงบอลแบบหลวมๆ ที่ดูเหมือนจะไร้ทิศทางซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเขา แต่กลับเป็นอิกอร์ ติอาโก้ที่ยิงลูกส่งกลับของเขาข้ามคานไปหลายไมล์
ในช่วงท้ายของการแข่งขัน ผู้รักษาประตูของท็อตแน่ม วิคาเรลโล่ ถูกใบเหลืองจากการถ่วงเวลา อย่างตรงไปตรงมา เขาไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์เช่นนี้เลย การแข่งขันทั้งหมดดำเนินไปอย่างเชื่องช้าไปสู่การจบสกอร์ 0-0 อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ตั้งแต่เริ่มต้น และรู้สึกเหมือนว่าเวลาของผู้ชมกว่า 17,000 คนที่มาร่วมงานกำลังถูกเสียไปโดยเปล่าประโยชน์
ท้ายที่สุด เมื่อเสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้น มันรู้สึกเหมือนการปลดปล่อยมากกว่า เบรนท์ฟอร์ดพยายามอย่างหนัก แต่การโจมตีของพวกเขาขาดความเฉียบคมในหน้าประตู ขณะที่ท็อตแน่มดูเหมือนจะพอใจกับผลเสมอแบบเฉื่อยชา – บางทีผู้จัดการทีมอาจรู้สึกว่าแค่รอดมาได้หนึ่งแต้มจากเกมเยือนก็ถือว่าภารกิจสำเร็จแล้ว แต่สำหรับแฟนบอลที่จ่ายเงินจำนวนมากและทนความหนาวเย็นอย่างแสนสาหัสเพื่อมาชม การแข่งขันฟุตบอลวันปีใหม่ที่ไร้ชีวิตชีวาเช่นนี้แทบไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการเห็นเลย