ทำไมอินเตอร์ มิลานถึงขาดความรักแม้จะเป็นเจ้าของชาวอเมริกัน? การสรรหาผู้เล่นฝ่ายขวา: ฝ่ายบริหารมีแนวคิดแต่ไม่มีกลยุทธ์! _Oak_ แชมเปียนส์ลีก โรม่า
ณ เดือนมกราคม 2026 เซเรียอา มีสโมสรภายใต้การเป็นเจ้าของของชาวอเมริกันถึง 10 สโมสร ตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดคือ อินเตอร์ มิลาน ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของโอ๊คทรี แคปิตอล และ เอซี มิลาน ซึ่งอยู่ภายใต้การเป็นเจ้าของของเรดเบิร์ด แคปิตอล ทีมที่น่าสังเกตอื่น ๆ ได้แก่ โรม่า ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของฟรีดคิน และอาตาลันตา ซึ่งปาลูกาถือหุ้นอยู่ 55% สโมสรขนาดเล็กเช่นเจนัว, ปาร์มา, และเวโรนา ก็ปรากฏอยู่ในรายชื่อเช่นกันกลยุทธ์การอยู่รอดของสโมสรขนาดเล็กเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก: การสรรหาผู้เล่นหนุ่มอย่างต่อเนื่อง, การพัฒนาพวกเขา, และขายพวกเขาเพื่อทำกำไร. ในเวลาเดียวกัน, พวกเขาก็ต่อสู้อย่างหนักเพื่ออยู่ในลีกสูงสุด. นอกเหนือจากนี้, พวกเขามีช่องทางสร้างรายได้ไม่มากนัก, ดังนั้นจึงไม่มีอะไรให้พูดมากนักในเรื่องนี้. ในวันนี้, เราจะตรวจสอบว่าสโมสรที่ทรงพลังของเซเรียอาที่เป็นของชาวอเมริกันดำเนินการอย่างไรในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะ.
ในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะฤดูหนาวนี้ เอซี มิลานอาจแข่งขันเพียงด้านเดียว แต่ด้วยการที่จิเมเนซต้องพักยาวและนคุนคูไม่สามารถทำผลงานได้ตามที่คาดหวังในแนวรุก พวกเขาจึงเลือกที่จะดึงตัวเฟลิกซ์ ครูเกอร์ นักเตะมากประสบการณ์เข้ามาแบบยืมตัว ผลกระทบทันทีที่เขามาถึงแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของพรสวรรค์ที่พร้อมใช้งานอตาลันต้าไม่ได้อยู่เฉยเช่นกัน โดยได้คว้าตัว ราสปาโดรี จากแอตเลติโก มาดริด ด้วยค่าตัวรวม 23 ล้านยูโร พร้อมเสนอค่าเหนื่อยให้เขาปีละ 4 ล้านยูโรหลังหักภาษี เห็นได้ชัดว่าสโมสรยังคงมีความทะเยอทะยานอยู่!แม้แต่โรม่า ซึ่งถูกจำกัดโดยกฎการเงินแฟร์เพลย์ของยูฟ่ามาเป็นเวลานาน ก็ได้ทำการเคลื่อนไหวแล้ว ด้วยกาสเปรินีที่ไม่พอใจกับตัวเลือกในการโจมตีอย่างต่อเนื่อง พวกเขาได้เซ็นสัญญากับกองหน้า มัลเลน จากแอสตัน วิลล่า ด้วยสัญญายืมตัวมูลค่า 2 ล้านยูโร พร้อมเงื่อนไขบังคับซื้อตัวในราคา 25 ล้านยูโร หากทีมผ่านเข้ารอบการแข่งขันระดับยุโรป
ทั้งสามสโมสรที่เป็นเจ้าของโดยชาวอเมริกันได้เสริมทัพทีมของตนในระดับที่แตกต่างกันไป แต่ อินเตอร์ มิลาน ซึ่งก็มีนักลงทุนชาวอเมริกันถือหุ้นใหญ่เช่นกัน กลับยังคงเงียบเชียบอย่างเห็นได้ชัด แม้จะมีข่าวลือมานานว่ากำลังไล่ล่าตัว João Cancelo และเคยพยายามอย่างจริงจังในการดึงตัวเขามาร่วมทีมแบบยืมตัว แต่สุดท้ายนักเตะก็เลือกไปบาร์เซโลนา ส่งผลให้ดีลล่มลง นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กิจกรรมซื้อขายนักเตะของอินเตอร์ก็เงียบหายไปในความเป็นจริง ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรที่แท้จริงของอินเตอร์มีเพียงตำแหน่งแบ็กขวาเท่านั้น ด้วยการกลับมาของด'อัมโบรซิโอและการที่ดิยุฟสามารถทดแทนได้อย่างเพียงพอ จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ที่จะไม่เซ็นสัญญาใหม่ในเมื่อไม่มีโอกาสที่มีคุณภาพอย่างไรก็ตาม ในช่วงเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ที่การแข่งขันแน่นขนัด โดยที่กองกลางตัวหลักอย่าง ซาลิฮามิดซิช ต้องพักรักษาตัวเป็นเวลาหนึ่งเดือน สโมสรก็ยังไม่แสดงกิจกรรมการซื้อขายที่ชัดเจนออกมาเลย ซึ่งทำให้เราเกิดความสงสัยอยู่บ้างว่า ทำไมโอ๊ค แคปิตอล แมเนจเมนต์ ไม่สนับสนุนการเสริมทัพเหมือนนักลงทุนชาวอเมริกันรายอื่น ๆ
เรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นจริง ๆ จากการมาถึงของ Oaktree Capital ที่อินเตอร์ มิลาน! หากจะพูดให้ถูกต้อง Oaktree ไม่ได้เลือกที่จะเข้าซื้อกิจการอินเตอร์โดยสมัครใจ แต่พวกเขาถูกบังคับให้เข้ามาควบคุมทีมเนรัซซูรี่เนื่องจากจาง คังยาง ไม่สามารถชำระหนี้ได้นอกจากนี้ ในฐานะกองทุนที่เชี่ยวชาญในการจำหน่ายสินทรัพย์ที่ซับซ้อน Oaktree Capital ไม่เคยดำเนินการกับอินเตอร์ มิลานในฐานะ 'เจ้าของทีม' แบบดั้งเดิม ด้วยเหตุผลนี้ สโมสรจึงไม่สามารถหาเงินทุนเพื่อสนับสนุนกิจกรรมในตลาดการซื้อขายนักเตะได้ ทำให้ต้องสร้างมูลค่าขึ้นมาเองเพื่อรักษาการดำเนินงานที่มั่นคง สำหรับ Oaktree อินเตอร์มิลานไม่เคยเป็น 'ทีมของพวกเขา' แต่เป็นผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่จะขายในราคาที่สูงขึ้นภายใน 3-5 ปี
การตัดสินใจทั้งหมดของเจ้าของอินเตอร์ล้วนหมุนรอบ "วิธีการปรับปรุงงบการเงินของสโมสรและเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์" มากกว่า "วิธีการช่วยให้ทีมคว้าแชมป์เซเรียอาหรือเข้าถึงรอบรองชนะเลิศแชมเปียนส์ลีก" ดังนั้นพวกเขาจึงให้ความสำคัญกับการรักษาอันดับการลงทุนและการทำกำไรอย่างต่อเนื่องมากกว่าการขยายงบประมาณการย้ายทีมหรือการผ่อนคลายเพดานค่าจ้าง – ตัวเลขที่น่าประทับใจเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือต่อรองที่สำคัญในการเพิ่มราคาขายสำหรับความหวังของแฟน ๆ ที่ต้องการให้สโมสร "ทุ่มเงินเพื่อเสริมทัพ" การใช้จ่ายในลักษณะนี้ถือว่า "ไม่จำเป็น" ในมุมมองของ Oaktree และควรลดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ตอนนี้เรามาเปรียบเทียบกับสโมสรอื่นที่เป็นเจ้าของโดยชาวอเมริกันอีกสองแห่ง RedBird Capital ตัดสินใจเข้าซื้อกิจการหลังจากประเมินศักยภาพการเติบโตของเอซี มิลานอย่างละเอียดถี่ถ้วน และเมื่อการซื้อกิจการเสร็จสิ้น ได้นำเงินทุนของตนเองมาชำระคืนเงินกู้ของผู้ขายระหว่างสโมสรกับ Elliott Management โดยตรง เงินทุนเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากเอซี มิลานเอง แต่มาจากเงินลงทุนของเจ้าของ Cardinal โดยตรงในทำนองเดียวกัน โรมาถูกซื้อโดย Friedkin อย่างเป็นรูปธรรมในฐานะ "สินทรัพย์ของครอบครัว" ความทะเยอทะยานของเขาไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ผลกำไรเท่านั้น แต่เขายังแสวงหาการยกย่องในแบรนด์และเกียรติยศส่วนตัวผ่านการปรับปรุงผลงานด้านกีฬาการลงทุนของเขาในโรม่าดำเนินการทั้งหมดจากเงินทุนส่วนตัวของเขาเอง ด้วยเหตุนี้ แม้สโมสรจะเผชิญกับข้อจำกัดทางการเงินภายใต้กฎระเบียบการเงินแฟร์เพลย์ของยูฟ่า เขาก็ยังคงเดินหน้าทำข้อตกลง "ยืมตัวเพื่อซื้อ" อย่างกล้าหาญในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะฤดูหนาว สำหรับเขาแล้ว แม้แต่การขาดทุนระยะสั้นก็ถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า หากสามารถคว้าสิทธิ์ไปแข่งขันในยุโรปและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับแฟนบอลไว้ได้นอกจากนี้ เมื่อฤดูร้อนที่ผ่านมา ฟรีดคินได้วางแผนที่จะใช้เงินจากการขายโคนีเพื่อเป็นทุนในการเสริมทัพเกมรุก อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ยินเสียงประท้วงจากแฟนบอล เขาได้ระงับการขายทันที ซึ่งถือเป็นหลักฐานชัดเจนถึงความมุ่งมั่นของเขาในการรักษาความภักดีของผู้สนับสนุน
ไม่ว่าจะเป็น RedBird Capital หรือครอบครัว Friedkin ทั้งสองต่างก็เลือกที่จะเข้าครอบครองสโมสรด้วยความสมัครใจของตนเอง การตัดสินใจของพวกเขามีแรงผลักดันส่วนหนึ่งมาจากความหลงใหลในฟุตบอลอย่างแท้จริงและความปรารถนาที่จะประสบความสำเร็จ มากกว่าการมองทีมเป็นเพียงธุรกิจเพื่อแสวงหากำไรเท่านั้น นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาเต็มใจลงทุนทั้งเงินทุนและทรัพยากรเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับทีมอย่างไรก็ตาม ความรักของ Oak Capital ที่มีต่ออินเตอร์ มิลาน นั้นเป็น "ความเห็นแก่ตัว" สโมสรจะได้รับเงินลงทุนก็ต่อเมื่อ Oak จะได้กำไรมากขึ้นเท่านั้น มิฉะนั้น พวกเขาจะลดค่าใช้จ่ายเพื่อรักษาคุณค่าของทีมไว้ไม่ว่าการดำเนินการใดก็ตาม การเพิ่มมูลค่าสูงสุดและการเพิ่มประสิทธิภาพด้านต้นทุนสูงสุดเป็นเป้าหมายสูงสุดเสมอ หากการลงทุน 10 ล้านยูโรรับประกันการจบอันดับท็อปโฟร์และได้สิทธิ์เข้าร่วมแชมเปียนส์ลีก แต่การลงทุน 100 ล้านยูโรมีโอกาสแข่งขันเพื่อแชมป์ลีก ผมเชื่อว่า Oaktree Capital จะเลือกอย่างแรกโดยไม่ลังเล เพราะท้ายที่สุดแล้ว การคว้าแชมป์เซเรียอาอาจไม่ได้สร้างรายได้เพิ่มเติมเกิน 90 ล้านยูโร!
เป้าหมายการย้ายทีมที่เป็นที่ต้องการมากที่สุดของอินเตอร์ มิลาน ในขณะนี้ คือ มลาเดยิช กองหลังชาวโครเอเชียวัย 18 ปี ข้อตกลงนี้มีมูลค่าประมาณ 5.5 ล้านยูโร และมีการพูดคุยกันในวงการซื้อขายนักเตะของอินเตอร์มานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว รายงานล่าสุดระบุว่าข้อตกลงใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม โครงสร้างการย้ายทีมจะคล้ายกับของซูลิช: นักเตะจะย้ายมาร่วมทีมในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะฤดูหนาว แต่จะยังคงถูกปล่อยยืมตัวกลับไปยังสโมสรปัจจุบันจนจบฤดูกาล ก่อนจะย้ายมาร่วมทีมอินเตอร์อย่างเป็นทางการในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะฤดูร้อนนอกจากนี้ อินเตอร์ยังแสดงความสนใจในตัวนักเตะกองหลังชาวโครเอเชียวัย 17 ปีอีกคนหนึ่ง คือ ยาคิโรวิช ซึ่งอยู่ในเป้าหมายของทีมชุดยู-23 ของพวกเขาด้วย สโมสรได้เริ่มดำเนินการเจรจาในดีลนี้แล้ว แม้ว่าการเจรจาอย่างเป็นทางการจะยังไม่เริ่มต้นก็ตาม หากรวมการย้ายทีมทั้งสองครั้ง ค่าใช้จ่ายจะน้อยกว่า 10 ล้านยูโร และทั้งสองนักเตะจะไม่สามารถลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ได้ในระยะสั้น!
ตามรายงานจาก Guaro อินเตอร์ มิลาน ยังคงสนใจที่จะเสริมความแข็งแกร่งในตำแหน่งแบ็คขวา หลังจากล้มเหลวในการคว้าตัว คันเซโล่ ขณะนี้กำลังพิจารณาเป้าหมายที่เป็นไปได้หลายราย รวมถึง นโดเย่ นักเตะทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์วัย 25 ปีอินเตอร์พยายามที่จะแลกตัว วลาโฮวิช กับข้อตกลงยืมตัวกับน็อตติงแฮม ฟอเรสต์ แต่ถูกปฏิเสธ หนึ่งในตัวเลือกคือ เปริซิช นักเตะวัย 36 ปี ที่ปัจจุบันอยู่กับพีเอสวี ไอนด์โฮเฟ่น อดีตนักเตะเนรัซซูร์รี่ได้ลงเล่น 23 นัดในฤดูกาลนี้ ทำได้ 4 ประตูและ 10 แอสซิสต์ พิสูจน์ให้เห็นว่าเขายังมีศักยภาพเหลือเฟือ อีกความเป็นไปได้คือ โมลิน่า นักเตะทีมชาติอาร์เจนตินาวัย 27 ปี ซึ่งมีรายงานว่าพร้อมขายในราคา 15 ล้านยูโรแม้แต่เฟอร์นันเดซวัย 20 ปี ซึ่งปัจจุบันกำลังประสบปัญหาอยู่กับสโมสรอัล-อิตติฮัดในซาอุดีอาระเบีย นักเตะดาวรุ่งรายนี้ยังคงมีความทะเยอทะยานที่จะกลับไปเล่นฟุตบอลยุโรปอีกครั้ง แต่สโมสรอัล-อิตติฮัดจะยอมปล่อยตัวเขาไปง่ายๆ หลังจากที่ลงทุนไป 30 ล้านยูโรในช่วงต้นฤดูกาลหรือไม่?
ผู้สมัครเหล่านี้มีความแตกต่างกันอย่างมากในด้านอายุ มูลค่าตลาด และความสามารถ แต่ทุกคนได้รับการรวมอยู่ในการประเมินของอินเตอร์ ในความเห็นของผม ฝ่ายบริหารมีความตั้งใจที่จะเซ็นสัญญากับแบ็คขวาอย่างแน่นอน แต่เนื่องจากขาดกลยุทธ์การสรรหาที่ชัดเจน พวกเขาจึงใช้วิธีการค้นหาอย่างกว้างขวางเพื่อระบุเป้าหมายที่เป็นไปได้ นักเตะเหล่านี้จะถูกประเมินตาม 'เกณฑ์โอกาส' ที่เรียกกันก่อนที่จะดำเนินการต่อไปตามความเหมาะสม!ไม่ว่าคุณภาพของพวกเขาจะเป็นอย่างไร การมีทางเลือกย่อมดีกว่าไม่มีเลย หวังว่าทีมผู้บริหารจะมอบความประหลาดใจที่น่าพึงพอใจให้เรา!
เช้าวันพรุ่งนี้ อินเตอร์ มิลาน จะเปิดบ้านต้อนรับการมาเยือนของ เลชเช่ ที่กำลังประสบปัญหา ด้วยผู้เล่นตัวหลักหลายคนที่ไม่สามารถลงสนามได้เนื่องจากบาดเจ็บหรือติดโทษแบน ทำให้ความแข็งแกร่งของทีมเยือนลดลงอย่างมาก เนรัซซูรี่น่าจะเก็บชัยชนะได้อย่างสบายโดยไม่ต้องออกแรงมาก! ฟอร์ซ่า อินเตอร์ สู้ต่อไป!